کانون علامه جعفری(ره)سورشجان

...

یاد دارم یک غروب سرده سرد ، میگذشت از کوچه ی ما دوره گرد دوره گردم کهنه قالی میخرم ، دست دوم جنس عالی میخرم کاسه و ظرف سفالی میخرم ، گر نداری کوزه خالی میخرم اشک در چشمان بابا حلقه بست ، عاقبت آهی کشید بغضش شکست اول سال است نان در خانه نیست ، ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟ بوی نان تازه هوشش برده بود ، اتفاقا مادرم هم روزه بود خواهرم بی روسری بیرون دوید ، گفت اقا سفره خالی میخرید؟؟؟..!                      ...

چه کسی می گوید:گرانی شده است؟؟؟ دوره ی ارزانیست!!! شرافت ارزان...، تن عریان ارزان...، آبرو قیمت یک تکه ی نان...، و...، دروغ از همه چیز ارزانتر...، و چه تخفیف بزرگی خورده قیمت هر انسان...!!!   ...

خدایا....!!! زندگی ام مانند پسر بچه ایست که گریه کنان به مادرش می گفت: هم میزنی هم میگویی گریه نکن...؟ ...